Η φράση αυτή δεν είναι τίποτα περισσότερο από μια παρηγοριά στον άρρωστο μέχρι να βγει η ψυχή του και ...να τελειώνουμε.
Η λέξη «έξοδος» μας δημιουργούμε την ψευδαίσθηση ότι πράγματι υπάρχει έξοδος από την κρίση και ότι η λύση που θα μας οδηγήσει στην έξοδο, θα επαναφέρει την πάλαι ποτέ χρυσή εποχή.
Πρέπει όμως να καταλάβουμε όλοι, ότι η έξοδος από την κρίση περνά αναγκαστικά από τον πάτο του βαρελιού της κρίσης.
Για να μην παραμυθιαζόμαστε, θα προσπαθήσω να περιγράψω τον πάτο του βαρελιού έτσι όπως τον έχουν σχεδιάσει, για να ξέρουμε και σε τι είδους έξοδο μπορούμε να ελπίζουμε μετά.
Αν θέλουμε να είμαστε ρεαλιστές και να κάνουμε σωστή εκτίμηση της πραγματικότητας, θα πρέπει να έχουμε υπόψη μας τις παρακάτω παραμέτρους που περιγράφουν «τον πάτο του βαρελιού».
Όταν λοιπόν θα έχουμε φτάσει στο απώτατο σημείο θα έχουν συμβεί τα παρακάτω.
1. Θα έχει δημιουργηθεί ένα πρωτογενές πλεόνασμα στον κρατικό προϋπολογισμό, που θα προέρχεται αποκλειστικά και μόνο από τις μειώσεις των μισθών στο Δημόσιο Τομέα και των συντάξεων καθώς και οποιαδήποτε άλλης δημόσιας δαπάνης, που αφορά το κοινωνικό κράτος και της δημόσιες επενδύσεις, εκτός των στρατιωτικών δαπανών.
2.- Το πρωτογενές πλεόνασμα θα είναι τέτοιου μεγέθους ώστε να αποπληρώνονται στο ακέραιο τα τοκοχρεολύσια, μετά το οποιαδήποτε κούρεμα και να εξέρχεται στην αλλοδαπή το οφειλόμενο ποσό για πολλές ακόμα δεκαετίες.
3. Οι μισθοί και τα ημερομίσθια στον ιδιωτικό τομέα, με τη βοήθεια της ανεργίας, της ύφεσης και της κυβερνητικής πολιτικής, θα έχουν εξομοιωθεί αναγκαστικά με αυτά των γειτονικών χωρών ή στην καλύτερη περίπτωση θα είναι τα ανώτερα των βαλκανικών ή ανατολικοευρωπαϊκών εταίρων μας.
4. Θα έχει επέλθει πλήρη θεσμική κατάρρευση των εργασιακών σχέσεων, με μοναδική εξαίρεση την ατομική σύμβαση εργασίας.
5. Θα έχουν ολοκληρωθεί οι αποκρατικοποιήσεις, όχι αναγκαστικά με την απευθείας πώληση ΔΕΚΟ, αλλά και με την μέθοδο της επένδυσης ντόπιου και ξένου κεφαλαίου σε όλους τους τομείς του δημόσιου πλούτου, με στόχο την με αποικιοκρατικούς όρους εκμετάλλευση κάθε εγχώριας πλουτοπαραγωγικής πηγής.
6. Οι πόροι της όποιας πάταξης της φοροδιαφυγής και εισφοροδιαφυγής θα αποτελούν «φορολογικά αναπτυξιακά κίνητρα» του υπερσυγκεντωμένου κεφαλαίου.
Τότε και μόνο τότε, σύμφωνα με το οφθαλμοφανέστατο σχέδιο που βρίσκεται υπό πλήρη εκτέλεση σήμερα, θα έχουμε φτάσει στον πάτο.
Αλλά τότε πλέον δεν θα μπορούμε να μιλάμε για έξοδο από την κρίση, αλλά για τη διαχείριση των αποτελεσμάτων της λύσης που δόθηκε στην κρίση.
